گروه کوهنوردی اوشیدا زاهدان

بی اشتهایی عصبی در بانوان ورزشکار-Anorexia nervosa

تعریف و پیش زمینه
بی اشتهایی عصبی یک اختلال و مشکل تغذیه ای است که در آن فرد بخاطر ترس از افزایش وزن و بهم خوردن تناسب اندام سعی می کند هرچه کمتر غذا بخورد. چنانچه فردی این مشکل را داشته باشد همواره خود را چاقتر از آنچه که واقعاً هست حس می کند و درحالی که حتی وزن کمی دارد فکر می کند وزنش زیاد است و لذا با محدود کردن تغذیه سعی در لاغر کردن هرچه بیشتر خود دارد. این شرایط هم یک بیماری فیزیکی است و هم یک بیماری و مشکل مربوط به روان. در این بیماری تغییرات هورمونی در نتیجه وزن کم و سطوح کم چربی بدن بوقوع می پیوندد. در بسیاری از زنان مبتلا توقف چرخه های ماهیانه رخ خواهد داد. این بیماری اغلب در دختران و زنان جوان رخ می دهد. همچنین این بیماری در ورزشکاران و بازیگران سینما که می خواهند در وزن کم باقی بمانند و تناسب اندام بهتری داشته باشند بیشتر رخ می دهد.
بی اشتهایی عصبی می تواند به یک بیماری شدید و با درمان سخت بدل شود و در موارد شدید امکان دارد مرگ در نتیجه روزه داری طولانی مدت یا حتی خودکشی رخ دهد. 

                     
علل ایجاد این بیماری
علت ایجاد این بیماری معلوم نیست، بخشی از علت می تواند مربوط به مشکلات فرهنگی جوامع در این امر که هرچه فرد لاغرتر باشد زیباتر هم هست می باشد. شما چنانچه موارد زیر را داشته باشید بیشتر مستعد به ابتلا به این بیماری هستید :
- سابقه خانوادگی ابتلا به بی اشتهایی عصبی یا سایر اختلالات مربوط به تغذیه مثل پرخوری عصبی.
- وجود سابقه شخصی یا خانوادگی اختلالات خلقی ( مثل افسردگی ماژور یا اختلالات دو قطبی ) یا اختلالات اضطرابی یا اختلالات شخصیتی و وسواسی.

علائم و نشانه ها
- کاهش وزن اغلب شدید در زمینه محدودیتهای شدید غذائی
- خوردن سریع و حجیم غذا و بدنبال آن تخلیه آن با استفاده از مواد مسهل یا ادرار آور یا تحریک خود به استفراغ مواد غذائی خورده شده.
- ضعف و گیجی
- ناخنهای شکننده
- افزایش موهای بدن
- احساس سرمای دائمی
- پرخاشگری یا احساس افسردگی
- خواب آشفته
- در خانمها بی نظمی یا قطع سیکلهای ماهیانه
- روزه داری مستمر یا تغذیه خیلی کم
- پرداختن زیاده از حد به ورزش
- ترس از چاق شدن در حالیکه وزن نرمال یا کمتر از حد نرمال دارید
- تفکر دائمی به غذا و تغذیه

تشخیص بیماری
پزشک از شما درباره سابقه پزشکی شما خواهد پرسید، شما را معاینه خواهد کرد و در مورد یک سری مسائل از شما سوالهایی خواهد پرسید. مثل :
• آیا غذاهایی را همواره انتخاب می کنید که کالری کمی دارند ؟
• آیا اتفاق می افتد که در زمانی کوتاه حجم بالائی از غذا را مصرف کنید ؟
• آیا سعی در دفع غذای خورده شده با تحریک به استفراغ یا استفاده از مواد مسهل را دارید
• آیا برای غذا خوردن تشریفات بخصوصی دارید
• آیا به ورزش زیاد می پردازید
• آیا رابطه خود را با دوستان و همکاران کاهش داده اید
• آیا سعی در انکار اینکه گرسنه هستید دارید

درمان بیماری
درمان بی اشتهایی عصبی می تواند خیلی مشکل باشد، این بیماری به خودی خود و بدون درمان پزشکی بهبود نمی یابد. پزشک بهمراه متخصص تغذیه به شما کمک خواهند کرد تا یک رژیم غذایی نرمال و سالم را شروع کنید. همچنین به احتمال زیاد شما نیاز به مشاوره خصوصی با روانپزشک خواهید داشت، گاهی هم نیاز است تا در چند جلسه خانواده شما با پزشک متخصص روان جلسه داشته باشند. پزشک امکان دارد به شما داروهای مناسب برای کنترل خلق شما تجویز کند تا :
• به کاهش ترس شما از چاق شدن کمک کند.
• به کاهش افسردگی یا پرخاشگری در شما کمک کند.
• سبب کاهش تفکر به غذا و لاغر بودن گردد
• به شما کمک کند که دوباره وزن گیری مناسب داشته باشید.

مدت طول کشیدن بیماری
چنانچه مبتلا به این مشکل هستید پس از شروع درمان با توجه به اینکه با ید تغییر در جسم و روح خود را بپذیرید امکان دارد علائم و تفکرات شما سالها ادامه داشته باشد. حتی پس از رسیدن به وزن مناسب امکان دارد لازم باشد که داروهای مصرفی یا درمان خود را برای چندین ماه دیگر هم ادامه دهید. قرار گرفتن در معرض استرسهای شدید و طولانی می تواند منجر به بازگشت علائم در شما گردد لذا از آنها پرهیز کنید. بطور کلی هرچه سریعتر خدمات پزشکی دریافت کنید احتمال موفقیت در درمان شما افزایش خواهد یافت.

توصیه های درمانی به شما
لازم است در کنار دستورات پزشک و حمایت های خانواده از شما خودتان هم در امر درمان دخالت داشته باشید به این موارد توجه کنید :
• از رژیم غذایی سالم استفاده کنید.
• برنامه ورزشی خود را محدود کنید و کاهش دهید.
• به استراحت و خواب کافی اهمیت بدهید.
• سعی کنید به یک وزن متعادل برای قد و سن خود برسید.
• از ویتامین ها و مکمل های حاوی مواد معدنی استفاده کنید.
• از پزشک خود بخواهید که بصورت مکرر وزن، فشار خون، نبض و حرارت شما را در هر ویزیت کنترل کند.
• از استرس فرار کنید. راههای مقابله صحیح با استرس های روزمره زندگی را یاد بگیرید.
• بین تفریح و میزان پرداختن به کار یک تعادل مناسب برقرار کنید و هیچ کدام را بصورت افراطی انجام ندهید.
• یاد بگیرید احساسات خود را بروز دهید و آن را در درون خود نریزید.

راههای پیشگیری از ابتلا به این بیماری
پذیرش خود و بدن خود مهمترین اصل در پیشگیری از ابتلا به این بیماری است. در کنار این قضیه این موارد هم در این امر مفیدند :
• هرگز وعده های غذایی خود بخصوص صبحانه را حذف نکنید.
• از مواد مسهل زیاد استفاده نکنید.
• از مصرف زیاد کافئین مثل نوشابه پرهیز کنید.
• از ورزش افراطی پرهیز کنید.
• از الکل استفاده نکنید.
• از مصرف سیگار بپرهیزید.

منبع:sportmedicine.ir

چه هنگامیکه تلاش می کنید تا از طوفان بگریزید و یا زمانیکه  پس از طی روزی  پر تلاش از راهپیمایی، شناسایی و یا پیمایش کوهستان فقط به دنبال محلی برای استراحت می گردید پیدا کردن یک سرپناه اولین اولویت شما خواهد بود.ابتکار داشته باشید و از آنچه که دارید و آنچه که مادر طبیعت در اختیار شما قرار می دهد استفاده کنید تا یک سرپناه امن را بیابید و یا درست کنید.  

1. محلی را انتخاب کنید که خود بطور طبیعی یک پناهگاه است. جایی را دور از باد و یا حتی المقدور پشت به باد پیدا کنید. به دنبال محلی بگردید که فضای کافی برای خوابیدن شما داشته باشد و شما را نیز در مقابل محیط طبیعی و حیوانات گرسنه نیز حفظ کند. محل را بخاطر وجود گیاهان سمی، مار، حشرات ، عقرب و مورچه های گزنده چک کنید. حتما نمی خواهید موقع بیدار شدن خود را احاطه شده با پیچک های سمی و یا ساس ببینید پس این دو مورد را هم بررسی کنید.

2.از مناطق خطر دور شوید. از مناطقی که احتمال جاری شدن سیل است ، بستر رودخانه های خشک ، مناطقی که احتمال ریزش سنگ وجود دارد، صخره ها ، دره های تنگ و عمیق و زمینهای پست اجتناب کنید. مناطق پست نه تنها محل پرورش لجن زار است بلکه شبها نسبت به مناطق مرتفع سردتر نیز می باشد. اگر تصادفا هنگامیکه خوابید طوفان رخ دهد بدون هیچ درنگی خود را در میان طغیان رودخانه خروشان خواهید یافت.

3.به دنبال درختی بگردید که قطر کافی داشته باشد تا شما را در مقابل باد محافظت کند و در اینصورت کمپ خود را به سمت باد برپا کنید. هر چه قدر شاخه های درخت بالای سر شما متراکم تر باشند شما در مقابل باران محافظت بیشتری خواهید داشت.

4.به دنبال یک غار بگردید. غار اغلب به عنوان بهترین گزینه است البته وقتیکه در اطراف به دنبالش بگردید اغلب پیدا نخواهد شد. به خاطر داشته باشید اگر یک پناه عالی بیابید قبلا توسط حیوانات قرق شده است. در  فاصله ای  منطقی از ورودی غار قرار گیرید که در صورت وجود ساکنین و یا فروریختگی سازه آن ،  راه فرار داشته باشید.

5. با هر وسیله ای که دارید یک سایه ایجاد کنید. ایجاد سایه به خصوص در آب و هوای گرم و خشک بسیار اهمیت دارد. در کناره ها از یک سنگ بزرگ استفاده کنید و یا با شن زیاد یک کومه درست کنید. پانچویتان را محکم به این کومه و یا سنگ، با یک وسیله سنگین تکیه دهید. این جانپناه محل امنی در مقابل طوفان نخواهد بود اما در زیر آن می توانید در مقابل تابش خورشید استراحت کنید. 

6.می توانید از قلوه سنگ ها و خاروخاشاک برای درست کردن یک کلبه استفاده کنید. زمان راهپیمایی یک کنده درخت ، سنگ بزرگ و یا یک درخت تنومند را پیدا کنید. می توانید سر یک شاخه بلند و یا دسته بلند یک چیز را به کنده درخت گیر دهید و یک مثلث سه گوش درست کنید . این مثلث پایه کلبه شماست. بطور ایده آل ارتفاع آن دسته بلند بایستی به اندازه قد شما باشد. شاخه های بلند را بالای این دسته  طوری قرار دهید که حالت چادر را به خود بگیرد. بررسی کنید محلی که برای خود تعبیه کرده اید به اندازه کافی برای شما جا داشته باشد. از یک طرف به آن طرف کلبه شاخه های کوچکتر و و علفهای هرز را قرار دهید. خار و خاشاکی مثل برگهای سوزنی کاج، گیاهان هرزه و برگها را در داخل شاخه های کوچکتر طوری قرار دهید که به اندازه یک اینچ ضخامت داشته باشد. در پایان برای اینکه این کلبه را در جای خود نگه دارید چند شاخه بالای آن قرار دهید . اکنون کلبه شما آماده است. 

7. برای اینکه یک جانپناه درست کنید همچنین می توانید زمین یا برف را نیز حفر کنید. هر چقدر زمین سفت تر باشد پناهگاه شما محکم تر خواهد بود. یک مستطیل را روی زمین یا برف به اندازه خودتان دنبال کنید. اگر گودال شما خیلی بزرگ باشد تاثیر گرمای بدن خود را از دست می دهید. به اندازه چهار پا زمین را حفر کنید. گودال را با شاخه های  درخت،یک تکه برزنت، یک تکه آهن قراضه و یا هر چه که در اطراف می بینید که بدرد این کار می خورد، بپوشانید. قبل از اینکه داخل شوید یک حفره در سقف برای تنفس ایجاد کنید.   

 توصیه ها

 زمان بستن کوله برای کوهنوردی، پانچو و یا یک تکه برزنت، طناب و یا روزنامه را فراموش نکنید. این تجهیزات، کوچک و بهم فشرده اند و پناهگاه شما را راحتتر می کنند. هنگام کوهنوردی و یا کوهپیمایی به محیط اطراف توجه کنید. اگر جای مطلوبی به عنوان پناهگاه یافتید حتما روی نقشه خود آن را علامتگذاری کنید و در قسمت عوارض زمین به جزییات آن بپردازید. این مساله به شما کمک می کند در صورت لزوم از آن استفاده کنید. اگرصاعقه دیدید و یا صدای رعد و برق شنیدید در اولین فرصت ممکن محلی برای پناه بیابید. از قانون 30/30 برای محاسبه فاصله صاعقه استفاده کنید. پس از اینکه نور صاعقه را دیدید شمارش را شروع کنید و تا شنیدن صدای ان به شمارش ادامه دهید. اگر تعداد شمارش کمتر از 30 بود بلافاصله جایی پناه بگیرید. پس از توقف چرخش تندر به مدت 30 دقیقه در محلی دور از طوفان قرار داشته باشید. طناب را به برزنت و یا روزنامه طوری وصل کنید که به  شکل تولید شده آسیب نزند و می توانید یک سنگ صاف و یا یک شی ء سنگین و صاف را روی برزنت  بگذارید. سنگ را در برزنت بپوشانید. طناب را دور و زیر شی پوشیده شده محکم ببندید. به این شکل ، سنگ به عنوان تکیه گاهی برای برزنت می شود.

 اخطار

 در زیر درخت ،  یا پای  دیواره های سنگی ویا  روی برآمدگی های لخت صخره ها  کمپ نزنید. اگر صاعقه به درخت یا صخره بزند و شما به آنها تکیه کنید ( خدای ناکرده ) برشته خواهید شد. همیشه یک شیء درخشان را نزدیک ورودی سرپناهتان بگذارید که باعث می شود  در صورت لزوم دیگران شما را زودتر پیدا کنند. 

منبع:وبلاگ مطالب آموزشی

نكات بسيار مهمي كه دانستن آنها هنگام كويروكويرنوردي يا بيابان وبيابان‌نوردي

بسيارلازم وضروري است

سلامتي:

بدون برنامه‌ريزي و تمهيدات مناسب به كوير نرويد

كوير معمولاً پاكيزه‌تر از شهر است، چون خورشيد با حرارت خود همه‌چيز را استرليزه مي‌كند

حتماً از عينك ضد‌آفتاب استفاده كنيد

اگر عينك ضد‌آفتاب نداشتيد براي چشمان خود، با پارچه يا كاغذ سايه‌بان درست كنيد

به چشمان خود سرمه بكشيد 

به لبها  و بيني خود روغن ضد ترك و خشكيدن بماليد

از مكيدن لبهاي خود خودداري كنيد

گردن خود را از  تابش آفتاب بپوشانيد

از كلاه لبه‌دار استفاده كنيد

پيراهن آستين‌دار و شلوار بلند بپوشيد

كرم ضد‌آفتاب بزنيد و در فواصل زماني معين اين عمل را تكرار كنيد

از لباس‌هایي با رنگ روشن استفاده كنيد

كفش بايد بادوام و متناسب پا باشد و بتواند محافظ پاي شما از گرما و راحت باشد

سيگار نكشيد، دود باعث تسريع در تبخير آب بدنتان مي‌شود

آب:

هر فرد حداقل هر روز 4 ليتر آب لازم دارد

براي آب خوردن منتظر تشنه‌شدن نشويد

در فواصل زماني معين آب بخوريد

آب را به هيچ ‌عنوان جيره‌بندي نكنيد، مخصوصاً در هواي بسيار گرم

بيشتر به راه‌هاي جلوگيري  و ممانعت از تبخير آب بدنتان بيانديشيد

به ياد داشته باشيد آب موجود در بدنتان زندگي شما را حفظ مي‌كند نه آب موجود در داخل قمقمه!

در موقع كمبود آب از بيني تنفس كرده و دهان خود را بسته نگه‌داريد

در زمان بي‌آبي قبل از انجام كوچكترين حركتي  و اقدامي به درست بودن آن فكر كنيد

لباس‌‌هاي خود را به هيچ‌عنوان در نياوريد، آنها محافظ شما در برابر سرعت تبخير آب بدنتان هستند

 در صورت امكان در طول روز در سايه بمانيد

سعي كنيد 30 سانتيمتر بالاتر از سطح زمين بنشينيد، درجه حرارت سطح زمين بسيار بيشتر است

الكل ننوشيد، الكل باعث تشديد تبخير آب بدنتان مي‌شود

اگر به مشكل كمبود آب برخورد نموديد دنبال نشانه‌هاي وجود آب باشيد

از تف كردن پرهيز كنيد

دنبال كردن رد‌پاها مي‌تواند شما را به آب  برساند، مخصوصاً اگر چند راه به يكي ختم شود

دسته‌هاي پرندگان بر روي مكان‌هاي داراي آب دور مي‌زنند

به صداي جيك‌جيك كردن پرندگان هنگام صبح و عصر گوش دهيد

بلدرچين‌ها معمولاً كنار آب جمع مي‌شوند

فاخته‌ و قمري هنگام صبح و عصر به سمت محل آب پرواز مي‌كنند

همچنين به دنبال نشانه‌هاي حيوانات بگرديد، چون آنها معمولاً تمايل به پيدا كردن غذا در كنار آب دارند

به دنبال گياهان و رستني‌هايي بگرديد كه معمولاً در كنار آب يافت مي‌شوند

گياهان پنبه‌اي، چنار، بيد، گزنه، سدر و ... در كنار آب يافت مي‌شوند

شما ممكن است براي رسيدن به آب مجبور به حفر گودال شويد

اگر آب پيدا كرديد قبل از مصرف تصفيه كنيد

مدفوع و لاشه حيوانات عمده‌ترين دلايل آلودگي آبها هستند

جوشاندن آب مطمئن‌ترين راه تصفيه آب است

در ارتفاعات پايين آب را 2 تا 5 دقيقه و در ارتفاعات بلند(3000 متر) حداقل 15 دقيقه بجوشانيد

هيچ كدام از مواد شيميايي نمي‌تواند تمام ميكروب‌ها يا انگل‌هاي موجود در آب رابكشد

قبل از تصفيه آب توسط مواد شيمايي از يك پارچه تميز بگذرانيد تا ذرات از آن جدا شوند

براي تصفيه آب توسط قرص يد به ازاء هر ليتر آب 2 عدد قرص استفاده نموده و 20 دقيقه منتظر بمانيد

براي تصفيه آب توسط قرص كلر به ازاء هر ليتر آب 5 عدد قرص استفاده نموده و 30 دقيقه منتظر بمانيد

براي تصفيه آب توسط مايع سفيد‌كننده خانگي به ازاء هر ليتر آب 2 قطره ريخته و 30 دقيقه منتظر بمانيد

(بقیه را در ادامه مطلب مطالعه فرمائید)

خوابیدن در کوه تقریبا اولین حرکت جدی یک طبیعت گرد است . خوابیدن در شیب علاوه بر بحث لیز خوردن کیسه خواب تو شیب چند نکته جالب دیگر هم دارد !!

بارها برايمان پيش آمده که برای کسب اطلاع در مورد يک مکان ( شهر، روستا، قله، کوير، جنگل، .....) اقدام به جمع آوری اطلاعات از دوستان، کتابها و يا  از فضاهای مجازی نموده ايم. اين اطلاعات از کجا آمده و ما به دنبال چه جوابهايی در آنها هستيم؟ چه کسی اين اطلاعات را جمع آوری نموده و طبق چه قالبی آنها را نوشته است؟ اين شخص برای چه منظوری و چه ميزان وقت صرف نوشتن کرده است؟ و اصلا" نام اين شخص و نوشته اش چه می تواند باشد؟

هدف ما جواب دادن به اين سوالات در کوتاهترين و مفيدترين شکل ممکن است، به نحوی که نه موردی از قلم بيفتد و نه اينکه آنقدر طولانی باشد که شما را از خواندن منصرف نمايد.

کفش سنگنوردی:

مواردی که در خرید کفش سنگنوردی باید مورد توجه قرار داد:

۱- کفش باید راحت باشد.
2- اندازه وشکل کفش تغییر نکند.
3- برای صعودهای اصطکاکی قابل انعطاف باشد.
4- در صعودهای عرضی و طولی باید لبه های سفت وسختی داشته باشد.
5- پنجه کفش که در برگیرنده انگشتان پا است سخت و محکم باشد.
6- کف کفش با دوام ولبه های کناری آن با کیفیت باشد
7- کفش ضمن آنکه قوزک پا را محافظت می کند باید بیشترین انعطاف را نیزبرای قوزک پا فراهم کند.
8- کفش باید سبک قوی و بادوام باشد.

انتخاب کفش مناسب سنگنوردی:

1-مناسبترین نوع، بسته به نوع برنامه های تمرینی میباشد.
2-کاملا چسبیده و جفت پا باشد.
3-در منطقه ای که تنوع گسترده ای از سنگها و دیواره های سنگی است باید کفشی انتخاب کرد که بتواند هم از نظر لبه های کفش وهم از نظر خاصیت اصطکاک بر سنگ جوابگو باشد.

عوارض کفش تنگ در سنگنوردی:

1- تاول
2- میخچه
3- پینه
4- فشار بیش از حد به پا
5- خستگی در تمرین وسنگنوردی

جنس رویه کفش سنگنوردی:

1- جیر(بعد از مدتی گشاد می شودخصوصا اگر بدون آستر باشد)
2- چرم
3- نایلون مخصوص
4- کتان
5- ترکیبی از مواد فوق
همگی مواد فوق می تواند آستر دار یا بدون آستر باشد 

هشدارها:

1- کفش سنگنوردی اگر هنگام تمرین خیس شود پس از خشک شدن جمع شده وچروک می شود و هنگام سنگ نوردی پا را ناراحت میکند.
2- هنگام بستن کفش نباید آنرا خیلی محکم کشید زیرا خود این عمل سبب گشاد شدن سریع و صدمه به کفش میشود.

مراقبت از کفش سنگ نوردی:

1- هر چه بیشتر مراقبت نمایید کفش بیشتر عمر میکند.
2- در تعمیرات دور کفش باید کف کفش نیز عوض شود چون تناسب جنس دور و کف کفش از بین میرود(کفش تعمیر شده بیشتر در تمرینات استفاده میشود).
3- برای دستیابی به بهترین کارایی کفشِ، کف ودور کفش پیش از هر بار استفاده با مسواک ویا فرچه کاملا تمیز شودسپس با کمی آب شسته و خشک شود تا تمیز و عاری از گرد وخاک باشد.
4- در طی صعود یک مسیر طولانی عمل تمیز کردن کفش را میتوان باهمراه داشتن کمی آب و یک عدد مسواک و یک تکه پارچه چندین مرتبه تکرار کرد.
5- اگرکفش سنگنوردی (ویا کوهنوردی)با آب دریا خیس شود باید آنرا با آب شیرین کاملا شست تا هر نوع نمک و مواد دریایی که سبب پوسیدگی و خوردگی درزهای دوخته شده وسوراخ های بند کفش می شود از آن خارج شود.
6- همیشه کیسه ای مناسب برای حمل کفش سنگ نوردی تهیه شود.
7- اگر کفش فاقد سوراخ فلزی در محل عبور بند کفش است باید ازبند کفشهای پهن استفاده شود تا از پاره شدن محل بند کفش جلوگیری شود.
8- دربندکشی کفش دقت شود آنها به نوبت از پایین به بالا کشیده شوند طوری که کفش تمامی قسمتهای پا را احاطه کند.

اصولا یکی از مهارتهای اولیه که هر طبیعت گردی باید آنرا به خوبی فرا بگیرد همین طریقه صحیح و موثر آتش درست کردن است . خصوصا که این امر در فصول سرد سال که ممکن است به خاطر شرایط بد جوی ، شب مانی های اجباری در طبیعت صورت گیرد یا اینکه به هر علتی ( گرم شدن ، غذاپختن ، خشک کردن لباس و... ) احتیاج به آتش داشته باشیم ،حالتی کاملا حیاتی پیدا میکند .

کلیات :

ما برای روشن کردن آتش به سه عامل اساسی احتیاج داریم :

1- آتش زنه : وسیله ای که میتواند اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد کند،از قبیل:کبریت-فندک-ذره بین و...

2-آتش گیر : موادی هستند که به سرعت مشتعل می شوند و میتوان هسته اولیه آتش رابا آنها تولید کرد ، از قبیل : خارو خاشاک ، برگهای خشک ، کاغذ ، نفت ، الکل و ...

3- سوختها : موادی که اشتعال آنها هدف نهایی آتش روشن کردن است از قبیل : چوب ، فضولات خشک حیوانات ، بته و ..

« آتش زنه ها »

همانطور که پیشتر گفته شد ؛ آتش زنه ها وسایلی هستند که اولین شعله یا جرقه را برای تولید آتش ایجاد می کنند . که فندک و کبریت معمولی ترین نوع این وسایل هستند .

1-فندکها :

اگر توجه کرده باشید انواع و اقسام فندک با مکانیزمهای مختلف در بازار موجود میباشد ولی انواعی که به کار بحث ما می آیند از این قرارند :

1- بهترین نوع فندکی که می توان از آن در طبیعت و شرایط بد جوی استفاده کرد از نوعی هست که به فندک المنتی مشهور هست . این فندکها به خاطر خاصیت ضد باد بودنشان از کارایی بسیار خوبی در طبیعت برخوردارند و لی باید در استفاده از آنها این نکته را همیشه به خاطر سپرد که : مصرف سوخت این فندکها بسیار بالاست و حتما بعد از چند بار استفاده باید شارژ مجدد شوند .

2- فندکهای موسوم به مگنتي که از سوخت مایع استفاده می کنندالبته به شرطی که از انواع مرغوب آنها استفاده شود .

توجه:استفاده از فندکهای معمولی گازی مخصوصا نوع موسوم به مگنتی به خاطرعدم کارایی در هوای بادی به هیچ وجه توصیه نمیشود .

2-کبریت :

مشخصات یک کبریت خوب :

1- دارای چوب بلند باشد .

2- گوگرد سر آن زیاد باشد .

کبریت متداولترین نوع آتشزنه هست ولی حساسیت آن به رطوبت بزرگترین نقطه ضعف آن می باشد . پس همیشه یادمان باشد که حداقل یک بسته کبریت را در خشکترین جای ممکن قرار دهیم به طوری که مطمئن باشیم اگر وسایلمان ساعتها در زیر باران یا در معرض رطوبت قرار گیرد ، کبریتها از خیسی در امانند !

اصولا نگه داری کبریت در لباس توصیه نمیشود چرا که حتی اگر رطوبت بیرون نتواند آن را خراب کند ، رطوبت داخل خود لباس که ناشی از عمل تعرق است ، ممکن است سبب خیسی آن گردد .

حال ببینیم چگونه می توانیم یک کبریت ضد آب داشته باشیم :

برای ضد آب کردن کبریت دو روش را مورد بحث قرار می دهیم :

روش اول : ضد آب کردن تک تک چوب کبریت ها که با غوطه ور کردن آنها در پارافین مایع حاصل میشود . که البته خودم به این روش اعتقاد چندانی ندارم زیرا در این حالت کبریتها در هوای سرد به خوبی روشن نمیشوند و پارافین موجود در سر آنها سبب خرابی سمباده کبریت می شود . اگر از این روش استفاده می کنید برای رفع این عیب حتما یادتان باشد قبل از کبریت کشیدن حتما پارافین موجود در سر کبریت را جدا کنید و سپس کبریت بکشید !

روش دوم : ساختن یک قوطی کبریت ضد باد

برای این کار به یک قوطی خالی فیلم ، یک شمع ، مقداری پنبه و مقداری چسب برق احتیاج داریم .

یک قوطی خالی فیلم تقریبا گنجایش یک بسته کبریت پر را دارد .

در چیدن کبریتها در داخل قوطی به این روش عمل کنید :

1- یک لایه نازک پنبه در ته قوطی قرار دهید ؛ این لایه پنبه ای مانند محافظی سر های گوگردی چوبها را در بر میگیرد و مانع سایش آتها به هم می شود .

2- دو کاغذ سمباده کبریت را هم ببرید و در داخل قوطی قرار دهید .

3- کبریتها را طوری بچینید که سرهای گوگردی آنها در کف قوطی و بر روی پنبه قرار گیرد ؛ این نحوه چیدن به این خاطر است که در هنگام استفاده اگر با دست خیس مجبور به برداشتن کبریت بشویم رطوبت دست باعث خیسی سر گوگردی نشود .

4- کبریتها را به طور متراکم کنار هم بچینید به طوری که جای بازی نداشته باشد ، البته نه آنقدر که سبب شکستگی سر های گوگردیشان شود .

5- اگر طول چوب کبریتها کمتر از طول قوطی بود روی آنها یک گلوله پنبه ای قرار دهید تا بعد از بستن درقوطی نتوانند از جای خود تکان بخورند و بر روی هم بلغزند .

6- بعد از اینکه کاملا از بسته شدن در قوطی مطمئن شدید دور در قوطی را کامل با پارافین مذاب آب بندی کنید برای اینکار میتوانید از یک شمع روشن استفاده کنید .

7- خیلی سریع تا پارافین کاملا نبسته ، با استفاده از چسب برق دور در قوطی را 6-5 دور محکم چسب بپیچید .

از مزایای این قوطی این است که حتی اگر داخل آب بیفتد بر روی آن شناور میماند و کبریتهای داخل آن از رطوبت مصون می باشند .

توجه : از این کبریت در مواقع کاملا اضطراری استفاده نمایید و در حالت عادی از دیگر کبریتهایی که باید حتما به همراه داشته باشید استفاده کنید .

نکته : در شرایطی که باد می وزد و کبریت روشن کردن مشکل است میتوان به جای یک کبریت از چند کبریت استفاده کرد به این ترتیب که کبریتها را طوری بگیرید که سر کبریت دوم مماس بر انتهای گوگرد کبریت اولی باشد (به شکل پله) و سپس کبریت بکشید .

● چیدن کوله پشتی و نگهداری از آن:

موارد اساسي براي گرم ماندن:

• خشک ماندن: آب گرما را از هوا بهتر منتقل مي‎کند. مقدار آبي که در لباس شما نگه داشته شده (نم و رطوبت) سریع تر گرمای بدن شما را به خارج هدایت می کنه. هنگامي که رطوبت تبخير مي‎شود علاوه بر اين که شما را خنک مي‎کند، گرماي بدن شما را نيز تبخير مي‎کند.

• جلوگيري از نفوذ باد: باد اتلاف گرما را زياد مي‎کند و آن را به خارج هدايت مي‎کند و جريان هواي خنک را فعال مي‎کند. بهترين راه حل ضد باد بودن اين است که يک لايه زيرين با بافت ريز به صورت استرچ (کمي چسبناک) بپوشيد. اين کار باعث مي‎شود تا تنفس رطوبت برقرار باشد، اما باد کمتري نفوذ نمايد.

• لايه‎اي براي نگهداري گرما: فضاي بين بافتهاي پوشاک شما لايه‎اي از گرما را بين پوست شما و پوشاک نگهداري مي‎کند. اين مقدار هوا بستگي به مقدار پوشاک دارد. در صورتي که لايه‎هاي پوشاک شما تک تک باشد گرماي کمتري را از دست مي‎دهيد. اين روش به شما اجازه مي دهد تا دماي بدنتان را با توجه به باد، نوع فعاليت، دماي هوا و رطوبت خودتان تنظيم کنيد.

آن خانم در حال يخ زدن است؟!!
خانمها نسبت به آقايان در برابر سرما حساسترند. رگهاي خوني روي پوست خانمها زودتر منقبض مي‎شوند. در يک نتيجه‎گيري خانمها سرما را زودتر حس مي‎کنند، بخصوص زماني که به شدت خسته باشند. اگرچه بانوان درصد بافتهاي نگهدارنده چربي بيشتري دارند، معمولاً ماهيچه و عضله آنها کمتر است و هنگام ورزش کمتر گرما توليد مي‎کنند.
در صورتي که سرما را احساس کرديد، مايعات و خوراکي گرم بخوريد. اين نکته مهم را فراموش نکنيد و پوشاک گرم اضافي همراه داشته باشيد حتي آقايان.

راههاي گرم شدن:
• به صورت معين و با نظم خاصي غذا بخوريد (مرتب باشد) و آب بدن خود را حفظ کنيد.
• در هنگام حرکت، قبل از تعرق بدن پوشاک اضافي بدن را کم کنيد. زماني که توقف مي‎کنيد قبل از اين که سردتان شود اين کار را انجام دهيد.

• هنگام سرما در صورت امکان دستکش 2 انگشتي بپوشيد. اين دستکشها بهتر هستند، چون چهار انگشت شما گرما را به هم منتقل مي‎کنند.
• از دستکشهاي نازک پلي‎استر در زير دستکش اصلي استفاده کنيد. آنها چالاکي و سبکدستي شما کاهش نمي‎دهند و زماني که شما دستکش اصلي را براي انجام کاري از دستتان خارج مي‎کنيد گرماي زيادي را نگهداري مي‎کند.
• از کلاههاي پشمي يا کرکي استفاده کنيد. کلاه توفان عاليست، اما اگر نياز نيست اگر شال ابريشمي استفاده کنيد. بيش از 50% گرماي بدن شما از سرو گردن شما خارج مي‎شود.
• مطمئن باشيد که جوراب، پوتين و دستکش شما تنگ نباشد چرا که گردش خون صحيح باعث مي‎شود تا گرماي بدن شما حفظ شود.
• اگر احساس کرديد انگشتان شما به يک قطعه يخ تبديل شده به سرعت بازوهايتان را به صورت دايره‎اي حرکت دهيد!! پس از چند دقيقه خون کافي به نوک انگشتهاي شما مي‎رسد.

گرم خوابيدن
• سعي کنيد هميشه کيسه خوابي که به همراه مي‎بريد سرماي بيشتري از محيطي که شما مي‎خوابيد تحمل کند.
• قبل از ورود به کيسه خواب کمي نرمش کنيد تا گرم شويد. به اين صورت زمان کمتري لازم است تا شما درون کيسه خواب گرم شويد و گرمان بدنتان در فضاي کيسه خواب حفظ مي‎شود.
• قبل از خواب مثانه را تخليه نماييد. Go 2 WC. چرا که بدن شما به گرم نگه داشتن مايع اضافي نيازي ندارد.
• کلاه به سر بگذاريد، چرا که سرما از سر بيرون مي‎رود.
• زيرانداز يکي از مهمترين بخشهاي گرم خوابيدن است. اين نکته مهم را فراموش نکنيد که کيسه خواب شما اگر 100- هم باشد، اگر زيراندازتان در مقابل سرما و رطوبت نفوذپذير باشد کيسه خوابتان به نايلون تبديل مي‎شود.

بهمن : ريزش برف از ارتفاع در كوهستان بعلت سنگين شدن برف و عوامل خارجي ديگر .

 عوامل دروني موثر در ايجاد بهمن : شامل خود برف و بستر زير برف مي باشد . به عبارتي حجم ؛ جنس و لايه هاي برف به همراه ميزان شيب و وضعيت بستر در ايجاد بهمن موثر هستند .

عوامل بيروني موثر در ايجاد بهمن : ميتواند شامل صدا - حيوانات - باد - زلزله - كوهنوردان و ... باشد .

 نكات :

اگر حجم برف تازه بين 15 تا 20 سانتيمتر باشد احتمال ريزش بهمن كم است !

اگر حجم برف تازه بين 20 تا 30 سانتيمتر باشد احتمال ريزش وجود دارد !

اگر حجم برف تازه بيش از 30 سانتيمتر باشد ريزش بهمن حتمي است !

  جنس برف : به دو نوع است ؛ 1 - برف خشك و يا پودري كه مشخصات آن سبكي - دارا بودن اكسيژن زياد در درون آن - بارش آن در دماي زير صفر درجه - نچسبيدن به لباس و به سختي در دست گلوله شدن است . 2 - برف خيس كه مشخصات آن سنگيني - نداشتن اكسيژن زياد - بارش در دماي صفر درجه - چسبيدن به لباس و گتر و راحت گلوله شدن در دست ميباشد .

 لايه هاي برف : اگر لايه پودري روي لايه يخ زده فشرده باشد بهمن حتمي است و اگر لايه هاي يخ زده و فشرده روي هم باشند احتمال وقوع بهمن بسيار كم است .

 عوامل تاثير گزار در برف : در دماي كم برف يخ مي زند پس هر چه دما پايين تر و هوا سردتر باشد احتمال ريزش بهمن كم تر است . باد باعث انباشته شدن برف و ريزش آن مي شود پس افزايش وزش باد برابر با افزايش خطر بهمن است . در ارتفاع بالا برف آب نمي شود و حجم برف زياد مي شود پس احتمال بهمن بيشتر است .

  شيب بستر : در شيب 23 تا 60 درجه احتمال بهمن زياد است و در شيب هاي بيشتر و كمتر از اين مقدار احتمال ريزش بهمن بسيار كم است . بيشترين بهمن ها در شيب 30 تا 45 درجه رخ داده است .

همچنين در شيب هاي محدب خطر بيشتر از شيب هاي مقعر يا فرو رفته است . در شيب محدب سرعت بهمن هر لحظه بيشتر مي شود و در شيب مقعر بالعكس .

  وضعيت بستر : اگر بستر زير برف يكنواخت باشد احتمال ريزش بهمن زياد مي شود و هر چه يكنواختي آن كمتر باشد و موانعي مانند سنگ و بوته و درخت در آن باشد احتمال ريزش بهمن كم مي شود .

  محدوده بهمن : معمولا به دور از يال ها و خط الراس ها است و بيشتر بطرف مركز خط القعرها كوه است يعني فرورفتگي بين دو يال و زير خط الراس . و از بالا به پايين شامل سه بخش تاج بهمن - مسير بهمن و انتهاي بهمن مي باشد .

 انواع بهمن :

  بهمن خيس : به شكل تكه هاي شكسته شده برفي حركت مي كند . مانند بهمن نقاب هاي برفي .

  بهمن پودري يا خشك : سرعت زيادي دارد و نيازي به تحريك خارجي نداشته و بعلت وزن خودش فرو مي ريزد و با ورود به مجاري تنفسي باعث مرگ فرد بهمن زده مي شود .

 نكاتي كه هنگام عبور از مسير بهمني بايد به آن توجه كرد :

  توقف گروه و دادن هشدار هاي لازم و مجهز شدن به نخ بهمن . افراد نيز نبايد به هم اتصال داشته باشند مگر اينكه عبور از مسير احتياج به كار فني و يخنوردي با حمايت داشته باشد كه بايد بصورت كرده دو نفره باشند .

  نخ بهمن : طنابي است كم قطر حدود 6 ميليمتر به رنگ سفيد و قرمز كه با فلش و متراژ محل فرد حادثه ديده و فاصله با او را نشان مي دهد . اين طناب به كمر هر فردي كه قصد عبور دارد بسته مي شود بصورتيكه فلش ها بطرف شخص و نقطه صفر متراژ روي طناب بدور كمر وي باشد و انتهاي طناب نيز آزاد بدنبال فرد بر روي برف كشيده مي شود

رعايت سكوت هنگام عبور.

  عبور بصورت انفرادي .

  قدم هاي بلند به هنگام عبور و استفاده از جاپاي نفر اول بمنظور جلوگيري از تشكيل خط برش برف .

  بازكردن بند تجهيزات از خود مانند كوله و كلنگ و ... تا بتوان بمحض ريزش بهمن در يك ثانيه همه وسايل را از خود جدا كرده و بدور انداخت .

  بهترين زمان عبور حداقل 24 ساعت پس از آخرين بارش برف و بهنگام صبح زود و يا غروب خورشيد است كه هوا سردتر است و آفتاب به برف نمي خورد .

 برخلاف صعود از شيبهاي تند كه بصورت مارپيچ است ؛ صعود از شيب بهمني بايد بصورت مستقيم باشد.

 تا حد امكان از بالاي محدوده بهمن و نزديك به تاج بهمن عبور كنيم تا حجم برف كمتري بالاي سرمان باشد .

 نكاتي كه فرد بهمن زده بايد به آن توجه كند :

 دور كردن همه تجهيزات مخصوصا فلزي و برنده از خود .

 فرار كردن به محلهاي امن . يعني بصورت شنا خود را بروي بهمن بياورد و بطرف بالا و سمت چپ يا راست فرار كند.

 پوشاندن جلوي دهان و بيني .

 باز كردن فضايي در جلوي صورت و سينه با كشيدن نفس عميق جهت تنفس در زير برف .

 پيدا كردن جهت جاذبه زمين با انداختن آب دهان و در صورت امكان اقدام به حفاري بطرف بالا .

 نكاتي كه اطرافيان بايد به آن توجه كنند :

دنبال كردن مسيري كه فرد بهمن زده طي مي كند با چشم تا زمان پايان بهمن . پيدا كردن نخ بهمن و وسايل فرد . گشتن نواحي پايين تر از محل شروع بهمن و حركت فرد . در صورت امكان استفاده از سوند ؛ ميله فلزي و باريك و بلند كه داخل برف فرو مي رود تا فرد را پيدا كنند.

حتما براي شما هم اتفاق افتاده كه هر روز صبح را پر انرژي شروع كرده و تمام كارهاي منزل و محيط كار را به خوبي انجام داده باشيد بعد ناهار را در منزل يا پشت ميز اداره ميل كنيد و دوباره بخواهيد برنامه كاري خود را دنبال كنيد، اما در ساعت 2 بعد از ظهر حس ‌كنيد تمركزتان كم شده و شديدا دلتان مي‌خواهد چرت بزنيد.
در اين شرايط چطور مي‌توان به سرعت نيروي خود را تقويت كرد؟ به نوشابه‌هاي انرژي‌زا فكر نكنيد! راه‌هاي طبيعي هم براي افزايش سطح انرژي وجود دارد.
به‌نظر مي‌رسد احساس خستگي به ريتم طبيعي و تنظيم بدن مربوط باشد. بسياري از مردم حدود ساعت 2 تا3 بعد از ظهر احساس خواب آلودگي مي‌كنند. در بعضي فرهنگ‌ها خواب نيمروز وجود دارد و افراد معتقدند بعد از آن قدرت بازدهي آنها بيشتر مي‌شود.
متخصصان معتقدند در خواب آلودگي نيمروز همان اتفاقي مي‌افتد كه درست قبل از خواب شب مي‌بينيم؛ يعني دماي مركزي بدن افت مي‌كند و به مغز پيغام مي‌دهد كه هورمون ملاتونين را ترشح كند. درست همين اتفاق در مقياس كوچك در ساعت 2 تا 4 بعد از ظهر رخ مي‌دهد و مغز احساس خواب آلودگي را تجربه مي‌كند.
البته همه تقصيرها را نبايد بر گردن ريتم دروني بدن انداخت. درست است كه شما توسط اين ريتم خواب‌آلوده مي‌شويد اما عادات غذاخوردن شما هم خستگي ايجاد مي‌كند طوري كه ميزان انرژي دريافتي با روندي صعودي زياد مي‌شود. متأسفانه اكثر مردم در آغاز روز سوخت كافي به بدنشان نمي‌رسانند.
اگر اغلب بعد ازظهرها احساس سستي و كسالت مي‌كنيد اين سؤالات را از خودتان بپرسيد: آيا صبحانه خورده‌ام؟ چه خورده‌ام؟ (يك فنجان چاي صبحانه به حساب نمي‌آيد) ناهار چه خورده‌ام؟ فست فود يا پيراشكي و هله هوله؟! پاسخ شما مشخص مي‌كند مشكل كار كجاست.
يك فنجان چاي يا قهوه براي صبحانه و يك تكه شكلات براي ناهار ممكن است انرژي شروع و ادامه كار را فراهم كند اما سوخت طولاني مدتي كه در طول روز به آن احتياج داريد، تامين نمي‌كند و تاثير آنها كوتاه مدت است.

غذاهايي كه انرژي را تقويت مي‌كنند

چاي کوهي (نام علمي Hypericum perforatum) گياهي است از تيره کلازياسه (Clusiaceae) که معمولا به صورت خودرو در ميان کشتزارهاي گندم و ذرت يافت مي شود و به مقدار زياد در آمريکا و اروپا پرورش مي يابد و در ايران در دامنه کوههاي البرز، چالوس، مازندران و نقاط غرب ايران و در مسير قله چين کلاغ به حد زيادي مي رويد.نام‌هاي ديگر آن گل راعي، هزارچشم، علف چاي، هوفاريقون است . گلهاي اين گياه به رنگ سفيد يا زرد است که در بالاي ساقه به صورت مجتمع به چشم مي خورد که اين گلها کمي معطر و داراي بوي مخصوصي است. چاي کوهي از نظر طب قديم ايران گرم و خشک است و خواص درماني بسياري دارد اين گياه ضد کرم معده و روده است و گرفتگي صدا را باز مي کند. اين گياه براي درمان مرض کزاز بکار مي رود و اگر برگ آن را به صورت پودر روي زخمهاي عميق بپاشيد اين نوع زخمها را خوب مي کند. چاي کوهي درمان کننده بيماري مننژيت است؛ درد پشت و گردن و خشکي گردن را درمان مي کند و ضدافسردگي است. اين گياه اشتها را باز مي کند بنابراين مي توان آنرا به بچه ها و افراد مسن که اشتها ندارند داد. کساني که از داروهاي آسم و ضدسرماخوردگي و حساسيت استفاده مي کنند نمي توانند چاي کوهي مصرف کنند خاصيت اين گياه در درمان افسردگي به اثبات رسيده و مکانيزم اثر ضد افسردگي آن از طريق مهار آنزيمي است.ماده موثره اين گياه هايپريسين ميباشد که فراورده هاي آن هم بر اساس همين ماده استاندارد سازي ميشوند و اثر ضد افسردگي گياه نيز مربوط به اين ماده ميباشد.در واقع اين ماده مهار کننده ي آنزيم mono amino oxidase Mao ميباشد که کاملا مانند داروي ترانيل سيپرومين ميباشد. از اين گياه دو فراورده دارويي در بازار ايران موجود ميباشد.قطره هايپيران و قرص پرفوران که هر دو در درمان افسردگي کاربرد دارند. نکته قابل ذکر در مورد اين گياه و فراورده هاي آن تداخلات زياد آن ميباشد که مصرف آن را محدود نموده است و دليلش هم مهار آنزيمي است.

کوله پشتی

کوله پشتي در ميان وسائل يک طبیعتگرد پس از کفش با اهميت ترين وسيله است.از آنجا که تمام وسايل يک کوهنورد بايد در يک کوله پشتي حمل شود و راحتي آن تاثير بسزايي در حرکت شخص دارد لذا کوله پشتي نيز به مروز زمان دچار تحولات زيادي شده است. ابتدا کوله پشتي ها داراي زين مخصوص در بيرون بود و اگر به تصاوير قديمي نگاهي بياندازيم متوجه مي شويم که تمامي کوله پشتي هاي قديمي داراي زين فلزي از بيرون هستند. امروزه از اين نوع کوله پشتي هاي زين دار بسيار نادر توليد مي شوند و اکثر کوله هايي که زين آن ها در داخل قراردارد مورد استفاده قرار مي گيرد. نحوه قرار گرفتن کوله پشتي با توجه به خصوصيات فيزيکي پشت انسان بسيار مهم است و بدين منظور کوله پشتي هاي مدرن تماما قابل تنظيم از نظر ارتفاع و نحوه قرار گرفتن بر روي شانه تا کمر مي باشند. در تکنولوژي ساخت کوله هاي جديدتر حتي بند شانه آن ها قابل تنظيم به نسبت عرض شانه نيز است.
پس از تنظيم کوله پشتي موضوع پارچه هاي استفاده شده در آن ها و وزن خود کوله پشتي نيز مد نظر سازندگان قرار گرفته است. امروزه در ساخت کوله پشتي هاي جديد حتي روکش ضدباران نيز براي آن ها پيش بيني مي شود که در زير کوله در جيب مخصوصي به کوله پشتي نصب است و در مواقع ضروري مورد استفاده قرار مي گيرد.

کوله پشتي هاي فني که بيشتر مورد استفاده سنگ نوردان قرار مي گيرند ، همواره به طريقي ساخته مي شودند که کاملا تراز با عرض کمر انسان باشند تا به هنگام عبور از شکاف هاي باريک درست از همان نقطه اي که انسان قادر به عبور کردن است با همان کوله پشتي هم امکان عبور وجود ادشته باشد. براي اين کوله پشتي ها در کناره ، جيب قرار داده نمي شود.
از نکات ديگر در مورد کوله پشتي سهل بودن بند ها و سگگ هاي اتصالات آن است توليد کنندگان بيشتر سعي دارند از سگک ها واتصالاتي استفاده کنند که سرعت دست يابي به وسائل کوله پشتي افزايش يابد.

امروزه در کوله هاي جديد حتي يک زيپ فوق العاده براي دست يابي به وسط کوله پشتي قرار داده مي شود تا فرد در صورت لزوم از طريق آن زيپ بتواند وسيله مورد نظر را که در زير ساير لوازم است سريعا بردارد و نيازي به بيرون ريختن ساير وسائل نباشد. جيب ها در کوله پشتي نيز قابل توجه هستن و امروزه به نوع و نحوه قرار گرفتن آن ها توجه زيادي مي شود.کوله پشتي ها بر حسب فضاي داخل با واحد ليتر اندازه گيري مي شوند. بعبارتي واحد سنجش حجم کوله ليتر است.، مانند کوله 90 ليتري يا 45 ليتري اينکه يک کوهنورد چه وسائلي را در کوله خود قرار مي دهد و نوع و حخم وسائل چگونه است ، ارتباط مستقيم با تعداد روز هاي برنامه يک کوهنورد دارد. لازم است توجه کنيم که عبارت کوله دو روزه و يا سه روزه چندان جالب نيست ، چراکه ممکن است فردي براي برنامه دو روزه نياز به کوله پشتي 70 ليتري داشته باشد ولي فرد ديگري در همان منطقه براي اجراي برنامه سه روزه بتواند از کوله 50 ليتري هم استفاده کند. اين موضوع به وسايل قرار داده شده در داخل کوله پشتي مربوط مي شود که اين وسائل هر مقدار عاليتر باشند ، طبيعتا کم حجم تر با کارائي بالاتر است.

کوله پشتي يک روزه و يا کوله معمولي
در سفرهاي يک روزه و صخره نوردي کاربرد دارد کوچک است اما تعادل خوبي دارد. بعضي از وسايل رادر جيبهاي بيروني آن ميتوان قرار داد. براي حمل بار اضافي نيز امکاناتي دارد. بر روي شانه ها لايه نرمي وجود دارد. براي متعادل ماندن آن يک کمربند هم براي کمر تعبيه شده است.

کوله با بار اضافي آويزان
براي حمل بار سنگين ساخته شده است و ميتواند تعادل را خوب حفظ کند. بيشتر وزن آن روي رانها است. با فاصله در روي پشت قرار ميگيرد که اين باعث ميشود در روزهاي گرم شما راحت تر باشيد.
به ساختمان اصلي کوله پشتي ميتوان وسايل ديگري را هم اضافه کرد. همچنين گاهي بند گردني نيز اضافه ميشود که در حفظ تعادل هنگام حمل بار سنگين به ما کمک ميکند.

کوله پشتي کاملاً بسته شده بدون بار اضافي
براي تعادل بهتر بر روي پشت سوار ميشود و حمل آن در مانورها آسانتر است. اگر شما در پياده روي طولاني، دوچرخه سواري، اسکي، کوهنوردي مشکل داريد از Frame internal استفاده کنيد. اين کوله پشتي محکمتر بسته ميشود و امکان کج و نامتعادل شدن آن کمتر است. در پايان سفر وقتي که بار شما سبک تر شد، کيف را ميتوان مطابق با بار تنظيم کرد.

کوله شکل پذير
هم به عنوان کوله پشتي و هم به عنوان چمدان کاربرد دارد. با زيپ بسته ميشود. اين کيف براي چک کردن مفيد است مثلاً در فرودگاه براي بازديد وسايل، لازم نيست که بندها و حمايل آن را باز کنيم.

کوله مدل پک بورد
براي حمل وسايل خيلي سنگين مثل قايق موتوري يا کرجي استفاده ميشود. به دليل اينکه ميتوان هر چيزي را با تسمه به آن نصب و حمل کرد. اين مدل همچنين انعطاف پذير است.

انواع کوله پشتي
پک بورد
کوله يک روزه
کوله يک روزه مدل دار
کوله معمولي
کوله با بار اضافي
کوله بسته
کوله شکل پذير


کوله پشتي زنانه
خانمها بايد کوله پشتي مناسب با فيزيک بدنشان انتخاب کنند. مدل زنانه را بعضي از کارخانه ها مي سازند.

بلندي کوله پشتي
معمولاً زنان بالاتنه کوتاهتر نسبت به مردان دارند. کوله پشتي مردان و بندهاي قسمت رانها وزن آن را کم ميکند درحالي که شانه هاي زنان بيشتر بار را تحمل ميکنند.

حفظ و نگهداري بار روي شانه
خانمها معمولاً شانه هاي باريکتري دارند. حمايل تسمه هاي شانه ها مخصوصاً هنگام بالا و پايين رفتن بازو و دست ليز ميخورد. درنتيجه لايه هاي پهن آن، سينه را محصور ميکند.

تسمه پايين تنه
تسمه ران مردان براي اندام خانمها مناسب نيست زيرا در قسمت انتهايي در پايين تنه خانمها فرو ميرود.

انتخاب کوله
يک کوله مناسب بايد وزن را روي شانه ها و رانها تقسيم کند و مناسب با وسايل و احتياجات شما در سفر باشد.

خصوصيات کيف
حجم
برطبق احتياجات و هر وسيله اي که در سفر لازم داريد اندازه کوله مشخص ميشود. اين وسايل را در يک کيسه زباله بزرگ بريزيد و ارتفاع، طول و عرض آن را به اينچ يا سانتيمتر اندازه گيري کنيد. ترکيب اين اعداد در ابعاد اينچ مکعب يا سانتيمتر مکعب حجم کوله مورد نياز شما را نشان ميدهد.
اشخاص بالاتنه هاي متفاوتي دارند. ارتفاع از انتهاي گردن تا نشيمنگاه را بالاتنه گويند. کوله بايد متناسب و هماهنگ با ارتفاع بالاتنه شما باشد.

عرض پشت
کوله بايد به حد کافي باريک باشد. درحين پياده روي نوسان و تعادل کوله بايد به گونه اي باشد که شما را اذيت و محدود نکند.

تنظيم
بايد قرار دادن وسايل در کوله با تعديل و تنظيم باشد به طوري که حمل يک کوله پر از وسايل راحت باشد.

وسايل
يک کوله پشتي با بند و تسمه هاي خوب انتخاب کنيد.

(بند يا تسمه ران)
تسمه هاي راني و کمربندها بايد لايه لايه باشند. کمربندهاي تنظيم شده بايد در طرفين تعادل داشته باشد. وجود تعادل باعث ميشود که کوله روي کمر قرار گرفته به معده و شکم شما فشار وارد نکند. تسمه راني و کمري دو سوم وزن کوله را تحمل کند.

جيب ها
جيب ها را چک کنيد و حتماً جاي اضافي براي نگه داشتن وسايل داشته باشد.
کوله پشتي هاي جديد يک حالت منحني شکلي دارد که اين را ميتوان مناسب با پشت ازطريق نگهدارنده آلومينيومي آن تغيير داد.
يک کمربند لايه دار هم تعبيه شده است که با کمر منطبق ميشود و حدود دو سوم وزن کوله را به رانها منتقل ميکند و باقي وزن بين شانه ها و استخوان پشت تقسيم ميشود.


وسايل را چگونه در کوله پشتي جا دهيم؟
* هيچ وسيله سنگيني را روي پشت خود قرار ندهيد.
* اشياء و وسايل سبک و کوچک را در نايلون قرار دهيد تا ته کوله پشتي نيفتد و يا آنها را در جيبهاي کنار هم قرار دهيد.
اجسام سنگين را به صورت عمودي متناسب با سطح زمين در کيف قرار ميدهيم. اگر زمين نرم باشد داخل کيف اشياء سنگين را کمي بالاتر ميگذاريم. با اين کار مرکزثقل زمين بالا مي آيد و بيشتر وزن روي رانها مي افتد. اگر زمين ناهموار باشد يا ميدان ديد شما کم باشد اشياء سنگين را در ته کوله و نزديک بدن قرار ميدهيم. اين حالت بيشتر در اسکي، دوچرخه سواري و کوهنوردي استفاده ميشود. با اين کار مرکز ثقل زمين پايين قرار ميگيرد.
* توزيع يا تقسيم وزن در زنان نسبت به مردان متفاوت تر است. زنان در قسمت پشت و کفل سنگين تر هستند. بنابراين اشياء سنگين را بايد پايين تر قرار داد.
* لوازمي مثل نقشه ها، دوربينها، بطريهاي آب، قمقمه ها و مواد غذايي بايد دردسترس باشد. اينها را در جاي مناسبي مثل جيب ها و يا قسمتهاي دست يافتني قرار دهيد.
* لوازمي مثل لباسهاي خيس يا بطريهاي سوخت را بايد در نايلون پلاستيکي طوري قرار داد که احتمال نشت نباشد.
کوله پشتي ارتشي
براي حمل بارهايي که به يک طرف سنگيني ميکنند، استفاده ميشود. يک کمربند کمري و همچنين بندي که از جلو بسته ميشود. جهت حمل بارهاي اضافي بسيار مفيد هستند.

نگهداري کوله پشتي
براي رفع کردن عيب کوله پشتي قبل و بعد از استفاده آن را چک و بررسي کنيد.
بررسي کردن آن
* هيچ کدام از سگک ها گم يا کج نشده باشند.
* کمربندها و حمايل پاره نشده باشند.
* هيچ کدام از قسمتهاي کوله پشتي با کوله اصطکاک نداشته باشند. اين قسمتها شامل تبر يخ شکن و غيره ميباشد.
* کوله پشتي با خاکستر آتش سوراخ نشده باشد، قبل از استفاده از کوله پشتي تمام اين مسايل را چک و حل ميکنيم.

کيف حمل بار
اين نوع کيف سنگين معمولاً براي حمل چادرها، تيرهاي چادر و ظروف استفاده ميشود. اين اشياء سنگين وزن هستند بنابراين بايد کاملاً ثابت شده و سر نخورند. اين کيف کاملاً بسته ميشود و به راحتي در اتومبيل، پشت فرد، قايق، هواپيما، سورتمه و غيره قابل حمل است. همچنين به شکل کوله پشتي ميتوان آن را به پشت بست.

کوله مدل سر هندي
از پوست دباغي شده آهو ساخته ميشود. به صورت يک تکه است، بار بايد در قسمت باز و مقابل پا قرار بگيرد. پايه هاي پشتي به هم متصل هستند و در جلو پيشاني بسته ميشوند.